De terugreis van 7 tot 9 augustus
En toen was het zover…. de terugreis… ‘s Ochtends voor de verandering nog vroeger uit de kooi…gaap! We ontbijten voor de laatste keer in Kristiansand in de kuip van onze trouwe Feronia! Om half 9 haalt Oebele het anker op en om 9.15 uur zeilen we de zee op… we gaan weer terug naar ons kikkerlandje.
Het is heerlijk zeilweer; de wind komt uit het noordoosten en is 4 bft. We houden een iets oostelijkere koers aan dan Vlieland in verband met de weersvooruitzichten. Voor ons zijn ook net twee nederlanders de haven uitgevaren, die kunnen we nog een tijdje volgen…daarna verliezen wij contact; zij houden een meer westelijke koers aan.
‘s Avonds zakt de wind eerst even wat in, maar tijdens Durkje haar wacht van 22.00 uur tot 03.00 uur haalt de wind weer flink aan tot een dikke 5 bft. Bovendien ziet Durkje aan de horizon lichtflitsen en hoort ze gerommel, horend bij het front wat ons gaat passeren. She is not amused! Rond 02.30 uur neemt Oebele de wacht dan ook over en trekt een rif in het grootzeil. Tijdens de nacht ziet hij vrij veel scheepvaart, de AIS (een systeem wat op de plotter de posities van de nabij gelegen vrachtschepen weergeeft) is toch wel verhipte handig!
Zaterdagochtend om 9.00 uur zetten we de motor bij omdat de wind ruimt en wat inzakt. Rond 11.00 uur draait de wind plotseling naar het noordwesten en neemt die toe tot ruim 4 bft, zodat de motor dan weer uit kan. Het gevolg hiervan is dat we wel heel grillige, wrede, malle kruiszeeen krijgen! Durkje blijkt nu echt zeeziek te kunnen worden. In plaats van gewoon een paar keer de putsemmer met maaginhoud te vullen, kent de maag nu geen grenzen…. Toch nog maar het Guiness book of records bellen, of hier ook niet een record in is behaald. Ze is ziek, beroerd, zwak en misselijk en ligt dan ook plat op kooi beroerd te zijn. Met W. de Poeh in de armen geklemd. Zelf Oebele vult de emmer 1 keer, en dat is voor hem heel wat!
Zaterdag blijkt een bewolkte kille dag, waarvan Durkje niets heeft mee gekregen. Oebele wel. Nu Durkje geen aanslag op het scheepsvoer pleegt, kaant Oebele in de kuip lekker door! Hij vermaakt zich dus wel…wat zeggen ze ook al weer…. de liefde gaat door de maag…nou, bij Oebele toch gewoon het eten hoor! Rond 21.00 uur knapt Durkje al weer wat op, maar blijft toch nog maar voor de zekerheid op kooi en Oebele zeilt eenzaam de nacht in. Rond 24.00 uur zet Oebele de motor bij omdat de wind wat inzakt en zo steken we de diepzeeroute over. Dit is ongeveer 40 mijl boven Vlieland.
Om 05.00 uur is Durkje zover opgeknapt dat ze de wacht van Oebele overneemt…Oebele kan dus nog even lekker op kooi. Hij is bekaf en dat is logisch! Durkje vaart heel stoer door de TE-route (Texel – Eems-route) en rond half 9.30 uur komt Oebele van kooi. Rond half 11 bereiken we de invaart van Vlieland, maar wij varen deze keer lekker door en Durkje kruipt nog even op kooi. Ze is nog een beetje gammel.
Oebele krijgt nog gezelschap van een nieuwsgierige zeehond…hartstikke leuk, maar een mooie zeemeermin was helemaal welkom geweest (Oebele droomt hier van)! We hebben stroom mee tot Harlingen! Durkje is inmiddels ook weer in de kuip verschenen. Zo hebben we ook nog het geluk de stroom mee te hebben tot aan Kornwerderzand. Hier liggen we rond 14.00 uur voor de sluis.
Wanneer we in de sluis liggen te wachten, blijken onze achterburen vlak bij ons voor anker te hebben gelegen bij Grimstand. De man vraagt ons hoe onze oversteek is verlopen vanuit Grimstad. Het duurt even voor het kwartje bij ons valt… maar wanneer die valt, valt ie goed. Het betreft hier een Dehler 36. We kletsen gezellig met elkaar tot de sluis opengaat (en dat heeft een tijdje geduurd), daarna zeggen we elkaar gedag en varen we richting de haven van Makkum. Om 16.00 uur meren we aan in onze eigen, vertrouwde box! Het schommelt niet meer, het ligt lekker zo…zalig, zegt Durkje!
We eten vroeg de warme hap (Durkje eet zelfs ook weer eens wat anders dan tarwekoekjes (die ook meteen weer overboord gingen). Daarna gaan we aan wal en lopen even langs de haven van Makkum. Terug op de Feronia nog wat drinken en lezen en dan……heerlijk op kooi! Durkje kroept Oebele weer eens gezellig aan!
De vakantie zit er dus weer op… zo langzamerhand krijgen we beide het idee dat we ons thuis ook wel weer zullen vermaken met de tuin, de was, afspraken, enzovoort.
Wat zeggen ze ook al weer, als het weer voor bij is???
"That’s all folks"!
Tot de volgende reis! (Durkje droomt van de Canarische Eilanden, Hawai, De Lofoten…..)
(Oebele droomt van Spitsbergen en van Antartica)
Tot slot nog even een paar wetenswaardigheden van deze reis :
- We zijn zondag 12 juli vertrokken uit Makkum en waren zondag 9 augustus weer terug in de haven.
- De overtochten nonstop vanaf Vlieland tot Kristiansand en terug hebben beide keren ongeveer 50 uren gekost ( 300 mijl / 555 km).
- In totaal hebben we in de 4 weken ruim 900 mijl / 1665 km gevaren.
- We hebben circa 100 motoruren gemaakt waarvan circa 75 langzaamvarend tussen de rotsen. Totaal hebben we circa 220 liter diesel verbruikt.
- In totaal zijn we 23 dagen langs de zuid-oost kust van Noorwegen gescharreld tussen Mandal en Kragero, veelal gezeild ( vaak op de fok) maar ook geregeld gemotord.
- De volgende steden en dorpen hebben we een (kort) bezoekje gebracht: Mandal, Kristiansand, Lillesand, Grimstad, Arendal, Tvedestrand, Risor en Kragero.
- Bijna altijd hebben we achter ons bruce anker overnacht en hebben dan ook veelvuldig gebruikt gemaakt van de rubberboot met aanhangmotor.
- Het vooraf doen van de meeste inkopen in Nederland is ons wederom prima bevallen. Noorwegen is relatief toch nog steeds wat duurder maar vooral het gemak tijdens de reis en het relaxe "cruisen" langs de schitterende baaitjes is deze inspanning vooraf meer dan waard.
- Het weer was goed maar niet geheel des "riviera van Noorwegens". We hebben toch geregeld wat regen gehad en het was niet vanzelfsprekend dat elke dag de zon volop scheen.
- De vakantie inclusief de overtochten was super en is ook de nieuwe (zee)zeilster prima bevallen. De keuze voor dit vaargebied in Noorwegen was de juiste, hoewel de Westkust en de Lofoten steeds meer gaan prikkelen.
PS: De foto’s staan ook op de weblog, Koppeling :
